Lesley 18 jaar

Stichting Lesley en Sven Boerebach

18 Jaar, het had een mijlpaal in jouw leven moeten zijn




Lieve Les,


Hoe raar voelt deze dag

Sinds gisteren al barstende koppijn

Jouw bloemen staan er al sinds zaterdag

Mijn hart bedrukt, het had een mijlpaal moeten zijn


18 jaar, een heel groot feest

Zo is het altijd de bedoeling geweest


Iedereen wordt ouder, dat is toch heel normaal

Bij Svennie en jou is het toch een heel ander verhaal


Ik weet niet goed wat ik met mijn gevoel aan moet

Ik weet alleen dat het verschrikkelijk pijn doet


Ongeloof, onbegrip, het grote gemis

18 jaar moeten worden, de pijn is alles dat er nog is


Als je boven ook nog jarig bent

Dan ben je gegroeid tot een hele mooie en grote vent


Toast met Svennie op jouw 18de jaar

Ik neem een roseetje en droom van jullie daar


Zonder jullie hier is het leven zo raar

Gevoelens zo anders, ik leef wel, maar


Een lach is geen lach meer

Een traan doet zo erg pijn

Een dans zijn nu pasjes

'T gevoel niet meer zo fijn


De vlinders in mijn buik, van liefde en trots, die jullie mij gaven

Was de sjeu van het leven in donkere dagen

Was de reden om te vechten bij een tegenslag

Jullie gaven mij die reden, ja, iedere dag


Nu zoek ik een reden en vind em niet meer

Daarom is mijn leven, "het leven" niet meer


Ooit zijn we weer samen

Halen we ons gemis weer in

Dan zal ik beamen

Dat ik de vlinders weer vind


Kus Mama


 


© All Rights Reserved

Stichting Lesley en Sven Boerebach