Sven

S V E N

 

 

 

13 september 1993 in Enschede werd Sven geboren. Wij woonden pas 6 dagen in ons nieuwe huis en alle dozen waren nog niet eens uitgepakt. Ik mocht van de gynaecoloog niet meer verder gaan, want eerst moest Sven beslissen wanneer hij bij ons wilde komen. Sven en ik bleven samen nog een nachtje in het ziekenhuis en toen mochten we naar huis. Feest, nog een kanjer van een zoon erbij. Sven kon zichzelf altijd goed bezighouden, een gezellig mannetje met een gulle lach. Na ruim 3 jaar in Enschede gewoond te hebben verhuisden wij naar Swifterbant. In het begin ging Sven 2 dagen na schooltijd naar Papa toe in Lelystad. De rest van de week woonde jij bij Mama. Ook een grote slaapkamer en een groot speelveld voor de deur. Je kunt wel raden wat Svennie altijd deed, hij was het liefst buiten.

 

Hij verzon zelf altijd wel dingen om mee te spelen, fietste graag en skelteren, regelmatig afspreken met zijn vriendjes en net als Les gek van zwemmen, schaatsen en ravotten. Sven had een grote liefde voor timmeren. Naast ons huis werd een speciale ruimte gecreëerd om te timmeren, te knutselen enzovoort. Sven had een eigen fototoestel en van Meester Wiljan mocht hij ook met de videocamera filmen. Sven had inmiddels zijn eigen gereedschap, wat hij niet had haalde hij wel uit schuur waar mijn gereedschap lag.

 

Ook Svennie was een liefhebber van lekkere stukjes en net als Les nog het liefst zelf gemaakt. Of de mannen kwamen weer een ontbijtje op bed brengen, Les bakte de eieren en Svennie deed het brood en de koffie. Wat was dat een verwennerij. En dan lekker op de zondagmorgen in bed gezamenlijk kletsen en knuffelen. Heerlijk.

 

Ja, en toen werd Svennie 7 jaar en wilde graag een drumstel voor zijn verjaardag. Want samen met Les deed hij al jaren optredens en voorstellingen voor degenen die kijken wilden. Nu moest het toch wel een echt “grote mensen” drumstel worden. Wat hebben wij van zijn optredens genoten, of wij nu binnen zaten of buiten, samen met harde achtergrondmuziek hoorden wij Svennie les na les vooruitgaan. Na 2 jaar met dit drumstel gedrumd te hebben zijn Bennie en ik op zoek gegaan naar een vollediger drumstel, want Sven bleef het drummen geweldig vinden. Zijn kamer is dan ook helemaal in theaterstijl ingericht met allemaal spullen van zijn favoriete band de Band Zonder Banaan (BZB). Alles in het geel/zwart. Inmiddels vond Svennie steeds meer soorten muziek leuk, maar de BZB met bv, Schijt aan de Bazen bleef 1 van zijn favorieten.

 

Svennie is jaren zonder veel plezier naar school gegaan maar daar kwam verandering in toen hij naar de Zonnebloemschool in Emmeloord ging. Op zondag vroeg hij al weer wanneer hij weer naar school mocht. Nog een favoriet van Svennie waren de achtbanen. Het kon niet hoger, groter of gevaarlijker of Svennie wilde er in. Veel mensen kwamen er na een ritje bescheten uit maar Svennie wilde gelijk nog een ritje.

 

De laatste tijd woonden Sven en Lesley 6 Dagen in de week bij mij. 1 Keer in de week gingen ze naar Papa. Ik mis het lawaai, de vrienden, de feestjes, het huis is stil zonder zijn gedrum, zijn ge-ren en zijn heerlijke lach. We missen zijn kusjes en het eeuwige knuffelen en ons hart……… Ja, wat is daar nog van over.

 

 

 

All rights reserved

Stichting Lesley en Sven

Boerebach