Sven 19 jaar

Stichting Lesley en Sven Boerebach

 

 

Hey Svennie, of eigen Hey Kerel, Hey Sven,

 

 

Bovenstaande zin zegt eigenlijk alles al.

Ik kan in mijn herinneringen alleen maar terug naar de Svennie van toen.

Ik zie jouw lieve gezicht voor mij, van jou,met jouw heerlijk lach, jij,

van wie ik 9 jaar geleden geen afscheid kon nemen omdat ik zelf in Lelystad in het ziekenhuis lag.

Ik wil het gezicht van nu, van mijn mannetje die nu 19 is en mijzelf kijkende naar dat gezicht om te mijmeren hoe het nu geweest zou zijn……

 

De steen in mijn buik is vandaag erg zwaar.

De aanloop naar vandaag erg lang.

Ik voel mij bedrukt, leeg, ben vergeetachtig en het wordt mij de laatste tijd al snel te veel…..

Toch gaat het goed met mij, alleen…….

 

Ik ben bang voor het komende jaar.

We komen dan op een punt dat ik jou langer niet dan wel heb gezien en ik zie daar verschrikkelijk tegenop.

Mezelf kennede ga ik daar de zwangerschap bij optellen zodat ik dat verschrikkelijke moment nog even uit kan stellen….

 

Waarom gebeurt dit Moppie?

Waarschijnlijk omdat het best goed gaat.

Wij ons leven weer leven, oke, een heel ander leven en op een hele ander manier maar we “leven” weer.

Juist daardoor vraag ik mij bij veel dingen die wij ondernemen af of Les en Jij met ons mee waren gegaan.

Bij alles wat ik fantaseer wonen jullie natuurlijk nog gewoon bij ons thuis…… precies…… fantaseer……

 

Hoe had jouw epilepsie zich ontwikkeld?

Wat voor beroep had je gekozen?

Jij met jouw honderden interesses…..

Had je nog steeds van Bennie zijn muziek gehouden?

Had je een vriendinnetje gehad?

Tuurlijk was je doorgegaan met drummen en jouw liefde voor de dieren was onverandert gebleven.

 

En verder?????

De dag is naar begonnen en ik ga dan ook later naar jullie toe.

Straks hebben we daar een moment.

De lontjes die branden, jullie plekje is straks weer zonder onkruid, er staan bloemen en verder……

 

Ik wil vanavond eigenlijk met Bennie mee naar het darten maar op dit moment weet ik niet of dat wel een strak plan is. Dit is zoals elk jaar 1 van die dagen en de ene keer kom ik er makkelijker doorheen dan de andere keer..

 

Lieverd, dat wijntje of roseetje toost ik zeker op jou.

Toost jij met jouw broer en al die andere bekenden die daar inmiddels zijn??

 

Ik hou van jullie!!

 

Dikke kus en dikke knuffel van mama, en als het lukt, geef dan even een seintje als jullie in de buurt zijn.

 

 

 

© All Rights Reserved

Stichting Lesley en Sven Boerebach