Lesley bijna 19 jaar

Stichting Lesley en Sven Boerebach

Lesley, bijna 19 jaar, hoe gaat het met jou?

 

 

 

Jarenlang gebeurden er onverklaarbare dingen hier in huis.

Sommigen vonden het vreemd.

Ik vond het geweldig.

Nu........ nu de tijd een vijand is geworden merk ik ook geen aparte dingen meer.

1 Ding krijg ik nog wel steeds.

Sinds jullie boven zijn en ik ga naar Lelystad naar jullie toe dan stopt het met regenen als ik bij jullie ben.

Hoe erg het ook regent als ik vertrek.......

Dit is inmiddels steeds waardevoller geworden.

 

Ook de liedjes op de radio komen nog steeds voor maar het lijkt wel of alles minder wordt.

Ik vraag mij af of jullie doorgegaan zijn met volwassen worden en het harde besef van;

ik ken jullie niet eens meer.

Alles is gebaseerd op 6,5 jaar geleden.

 

19 jaar.

Een grote volwassen vent en ik ken alleen de Lesley die 12 was.

Die 6 jaar lang om een hond vroeg, die eindelijk kreeg, heeft uitgezocht, een naam heeft gegeven maar nog niet bij ons woonde toen jullie nog thuis woonden.....

 

Ik ken de Lesley met zijn nukken....

Heel vrolijk en soms ook heel verdrietig....

Vrijgevig en heel gebekt.

Het heerlijk vinden om gekriebeld te worden.

De lekkere stukjes en het knuffelen.

Msn-nen...

En de sporten.

met sport was belangrijk...

 

Lesley..... wie ben jij nu?

Man van bijna 19 jaar.

Hoe is het daar.

Ben jij nog steeds dezelfde jongen met dezelfde principes??

Ik zie iedereen groeien en ouder worden.

Een baantje, een vriendinnetje, wel of niet nog op school.

 

We zullen nooit weten of je het gered had met de voetbal maar ik weet ook niet wat je nu wel doet?

Heb je daar ook een vriendin?

Ik lees veel over wat zou kunnen maar niemand kan het mij vertellen.

Ik hoop maar dat jullie nog veel samen zijn en veel aan elkaar hebben.

 

Ik hoop dat jullie vaak hier zijn en dat jullie zien dat het met velen goed en met sommigen redelijk gaat.

We ademen nog dus we moeten wel doorgaan of we nu willen of niet.

Soms wil ik niet....

Het masker doet wonderen en velen denken dat het heel erg goed met mij gaat.

Ik wil zelf dat ze dat denken want naar omstandigheden gaat het ook goed.

 

Oke, heel veel dips en verdriet en geen zin hebben in.....

Soms lachen zonder echt te lachen.

Huilen met zee-en van tranen, het liefst als niemand het ziet.

Want naar omstandigheden gaat het ook goed.

 

Ik zit niet in een hoekje, niet in een gesticht, heb mijzelf niet van het leven beroofd.

Tuurlijk wel aan gedacht maar dat recht heb ik niet.

Anders had ik wel gelijk met jullie meegemogen.

Het gaat niet slecht.

 

Maar ik zou zo graag willen dat ik jullie nog even mag zien.

Knuffelen, bijpraten zodat ik mij een voorstelling kan maken hoe het met jullie gaat.

Des te ouder ik word, des te meer we later te praten hebben.

 

Maar jij bent bijna 19... HOE GAAT HET NU MET JOU??

 

 

© All Rights Reserved

Stichting Lesley en Sven Boerebach