Lesley 22 jaar

Stichting Lesley en Sven Boerebach

Lesley 22 jaar!!!

 

De aanloop naar jouw verjaardag was heel anders dan andere jaren.

Soms was ik er al weken mee bezig, soms wat korter en nu werd het onderbroken.

Zaterdagavond begon ik pas met aftellen…….

Hoe raar kan het lopen.

 

Zondag vanaf 22.10 uur kon ik mijn ogen niet meer van de klok houden.

Elke 5 minuten keek ik hoe “langzaam” de tijd verstreek.

Jouw verjaardag kwam steeds dichterbij ook al kroop de tijd.

Oke, je bent om 8.19 uur geboren dus eigenlijk duurde het nog even maar op 1 of andere manier wilde ik graag dat het 0.00 uur werd.

En toen, begon ik opnieuw met mijmeren…….

Wat hadden we gedaan. We waren zeker opgebleven tot 12 uur.

Het mijmeren en piekeren ging weer verder.

Zal het weer zo gaan als andere nachten, weer helemaal niet kunnen slapen??

 

Nee schat, de nacht en dag gingen heel anders dan andere jaren.

Ik heb de klok van half 4 nog gezien en toen ben ik al in slaap gevallen.

Misschien heb ik wel over ons gedroomd…….

Moest er vroeg uit want Mien kwam mij om half 9 ophalen.

Ik was niet eens verrot, ik moet wel een erg mooie droom hebben gehad.

 

Toen zijn we naar Opa en Oma Grootjans gegaan om daar een handje te helpen.

Ik vroeg mij toen wij daar bezig waren regelmatig af wat we anders hadden gedaan.

Tja, een studie, misschien had je een baan, of misschien was het gelukt met voetballen.

We hadden vast een feestje gegeven vanavond…..

 

De dag vloog voorbij, zo anders dan de afgelopen 9 jaren…..

Bloemen voor Svennie en jou gehaald, met Bennie in Lelystad afgesproken en ze daar samen neergezet.

Het is er allemaal nog zo bevroren dat ik nog steeds de nieuwe plantjes niet kan planten en erg lang houden die het zonder grond ook niet meer uit.

Daarna samen naar huis, heeeel even samen zijn

 

Vanavond bij Roy en Hiltje gegeten, dat was erg fijn.

Vertrouwd, zulke lieverds, maar ja, dat hoef ik jou niet te vertellen…..

Dus ook de avond ging snel.

 

Zo raar Les, je bent jarig.

Ik heb niet zitten kniezen of pruilen en toch voel ik mij niet rot..

Ik had gewoon het gevoel dat jullie erbij waren.

 

Zoveel mensen hebben vandaag aan jouw verjaardag gedacht.

Je bent er gewoon nog. Je leeft onder ons verder.

Je hebt jouw toernooi.

Jullie brengen saamhorigheid en nog steeds heel veel liefde.

 

Dank jullie wel!

 

Ik hoop dat jullie daar ook een feestje gevierd hebben.

Ik heb nog steeds geen idee hoe het bij jullie is.

Maar ook ik krijg de kans om nog een keertje jullie verjaardag met jullie daar te vieren.......

 

Tot die tijd gaan we verder, voor jullie, met jullie en uit naam van jullie.

 

IK HOU VAN JULLIE!!!!!!!

 

Mama

 

© All Rights Reserved

Stichting Lesley en Sven Boerebach