Lesley 18 jaar

Stichting Lesley en Sven Boerebach

18 Jaar, het had een mijlpaal in jouw leven moeten zijn

 

 

 

Lieve Les,

 

Hoe raar voelt deze dag

Sinds gisteren al barstende koppijn

Jouw bloemen staan er al sinds zaterdag

Mijn hart bedrukt, het had een mijlpaal moeten zijn

 

18 jaar, een heel groot feest

Zo is het altijd de bedoeling geweest

 

Iedereen wordt ouder, dat is toch heel normaal

Bij Svennie en jou is het toch een heel ander verhaal

 

Ik weet niet goed wat ik met mijn gevoel aan moet

Ik weet alleen dat het verschrikkelijk pijn doet

 

Ongeloof, onbegrip, het grote gemis

18 jaar moeten worden, de pijn is alles dat er nog is

 

Als je boven ook nog jarig bent

Dan ben je gegroeid tot een hele mooie en grote vent

 

Toast met Svennie op jouw 18de jaar

Ik neem een roseetje en droom van jullie daar

 

Zonder jullie hier is het leven zo raar

Gevoelens zo anders, ik leef wel, maar

 

Een lach is geen lach meer

Een traan doet zo erg pijn

Een dans zijn nu pasjes

'T gevoel niet meer zo fijn

 

De vlinders in mijn buik, van liefde en trots, die jullie mij gaven

Was de sjeu van het leven in donkere dagen

Was de reden om te vechten bij een tegenslag

Jullie gaven mij die reden, ja, iedere dag

 

Nu zoek ik een reden en vind em niet meer

Daarom is mijn leven, "het leven" niet meer

 

Ooit zijn we weer samen

Halen we ons gemis weer in

Dan zal ik beamen

Dat ik de vlinders weer vind

 

Kus Mama

 

 

© All Rights Reserved

Stichting Lesley en Sven Boerebach