Toernooi 2004

Het Lesley Boerebach Talenten toernooi 2004.

 

Het zonnetje schijnt aarzelend. Zou het dan toch nog mooi weer worden? Op het complex van sv Lelystad ’67 heerst een gezellige drukte. Terwijl ’s ochtends een ander jeugdtoernooi wordt gespeeld, zijn tientallen vrijwilligers in een rood of wit t-shirt al druk doende om hun ding te doen. Al snel staan er her en der marktkramen met allerlei eterijen, gesigneerde voetbalshirts (van de veiling), merchandise, 3VO, sportartikelen en van de vereniging van epilepsie. Rond de klok van half een komen de eerste teams al aan; zij worden opgevangen door de teambegeleiders. Het is jammer dat zij niet direct in de kleedkamers kunnen omdat die nog bezet zijn. Een half uur later is vrijwel elk team gearriveerd en onder dak. Ook de scheidsrechters worden ontvangen. Ze zien er weliswaar wat ouder en dikker uit, maar zijn zeker nog te herkennen. De laatste nodige handelingen worden nog verricht maar dan is het tijd. Ook het plaatselijke publiek vindt hun weg. Iedereen wordt om ca. half 2 door Mina naar het hoofdveld gedirigeerd alwaar de officiële opening plaatsvindt.

 

De teams verzamelen zich uiterst gedisciplineerd op het veld; honderden toeschouwers staan rondom het veld. Enigszins geëmotioneerd opent Roy Korthout namens Dora en Michel het toernooi, ondersteund door Hugo Borst, die een door Michel geschreven gedicht voorleest. Hierna één minuut doodse stilte. Het lijkt wel of heel Lelystad stil was om Lesley en Sven te gedenken. Daarna worden rode en witte ballonnen opgelaten, nagekeken door alle voetballertjes die zich omdraaien op het veld om de ballonnen op deze manier naar de beide jongens te sturen. Uitermate indrukwekkend. Deze kinderen beseffen waarom zij daar staan. Als de ballonnen hemelwaarts stijgen en kleine stipjes worden, klinkt er applaus en wordt menig traan door de dierbaren van Les en Sven weggepinkt. Het toernooi kan beginnen.

 

Op vier velden wordt gestreden om de hoogste plaatsen in de poules. Tijdens de poulewedstrijden worden de spelers bekeken door Paul Bosvelt, René Eijkelkamp en John Bosman. Zij kiezen de meest talentvolle speler. De scheidsrechters geven na elke wedstrijd punten aan de teams voor hun sportiviteit. Daar komt uiteindelijk de winnaar van de fair play cup uit. Het blijkt dat alle teams zich met veel respect naar elkaar gedragen. Wel of geen BVO, er wordt gespeeld in de geest van Lesley. Ondertussen komen steeds meer bekende voetballers aan: AronWinter, Edwin Zoetebier, Max Huiberts, Edwin Gorter en Barry van Galen. Zij vallen ten prooi aan de handtekeningjagers.

 

Af en toe valt er regen, maar gelukkig valt de hoeveelheid hemelwater mee. Het zorgt in ieder geval niet voor oponthoud in het schema. En als het regent, is het gezellig in de kantine. Als de zon schijnt of als het droog is, wordt er veelvuldig gebruikgemaakt door de niet-voetballende jeugd van de toestellen die de gemeente Lelystad ter beschikking heeft gesteld of doen de mensen zich buiten tegoed aan al dat lekkere eten: shoarma, slaatjes, hotdogs, popcorn, bami, nasi en saté. Rond 17.00 uur is het eten voor sommige tenten niet aan te slepen. De wachttijden bij de bami en nasi worden misschien iets te lang. Maar wie lekker wil eten, moest er wat voor over hebben. Om 19.00 uur konden alleen nog maar slaatjes worden verkregen. De warme hap was op.

 

Het toernooi vordert. Een kwartier later dan gepland (beslissingen moesten worden afgedwongen door strafschoppen) begint de finale op het hoofdveld. Wat een ambiance! Het eerste van sv Lelystad zou jaloers zijn op zoveel publiek. Er wordt een zinderende finale gespeeld door AZ en Twente/Heracles Almelo. De wedstrijd wordt op strafschoppen beslist. AZ is de winnaar van het eerste toernooi.

 

En dan de prijsuitreiking. Sponsoren, vrijwilligers, teams met hun begeleiding en de scheidsrechters worden bedankt. Er kan worden teruggekeken op een geslaagd toernooi. Tenminste als de eerste reacties worden beluisterd. De prijzen 16 t/m 9 worden door John Bosman uitgereikt.

De Fair Play cup gaat naar Swift ´64 uit Swifterbant en René Eijkelkamp geeft de trofee voor het grootste talent aan Ronaldinho van Feyenoord. De prijzen 8 t/m 2 worden door Paul Bosvelt uitgereikt. De eerste prijs en de hele grote wisselbeker worden door Dora en Michel zelf overhandigd aan de aanvoerder van AZ. Hun feestje kan niet meer kapot. Roy Korthout wenst allen een behouden terugreis en hoopt de verenigingen volgend jaar zaterdag 21 mei wederom terug te zien.

 

Bij de organisatie heerst een voldaan gevoel. De vrijwilligers ruimen doodop de laatste spullen op. Het zijn een aantal lange dagen geweest. Maar het was het waard. Van dichtbij mocht ik Dora en Michel meemaken: de dagen naar dit toernooi toe en vandaag. Ook vandaag heb ik weer verdriet gezien, maar zo´n dag als vandaag moet Dora en Michel enige troost geven, hoe zwaar het elk jaar weer zal zijn om geconfronteerd te worden met leeftijdsgenootjes van Sven en Lesley. En daarom staan wij volgend jaar weer voor ze klaar.

 

Een vrijwilliger

 

Copyright Stichting Lesley en Sven Boerebach

Stichting Lesley en Sven Boerebach